دمـــــش گرم!!!

بــــــآران را میگویم...

به شــــانه ام زدوگفت؟

خســــته شدی؟

امروز را تو استراحت کن..من به جایت می بــــــارم...

בیشَبــــ פֿــבا آهِسـتـﮧ בر گُوشــَــــم گُفت :

בیگـﮧ بَســــــــــــــــــــــــــــــــــﮧ !

بارانَــــــــــــم از اَشڪـهایت פֿـجاَلت مے ڪــَــشــــב

دلمـ تنگـ میشوב

چشمآنمــ بآرآלּ میخوآهـב

 فرو برבלּ این همه بغـ ـضـــ !! خدایــآ

روزه رآ بآطـل نمے ڪنـב؟؟

چــه قآنــون نآعــــــآدلآنــه ای ! 

بــرای شــــروع یــــک رآبطــه . .! 

هــر دو طــرف بایــد بخوآهنـــد. .! 

امــــآ . . !

   بــرآی تمــآم شدنــــش . . ! 

همیـــــن کــه یــک نفــر بخـــوآهــد کـآ فیست

خیلی دیــــــــر بـاریدی باران

من مدت هاست که

در غم نبودن "او"

خشـــــــــــــکیده ام...

چقدر این سربالایی ها ادامـــــــه دارند ؟

من از زندگی که هیچ . . پاهایم از من شکایت دارند

معلم میدانست فاصله ها چه بروزمان می آورند,

که به خط فاصله میگفت: خط تیره...

اولین روز بارانی رابخاطرداری؟؟

غافلگیرشدیم..چترنداشتیم..خندیدیم ..دویدیم و به

شالاپ

وشلوپ های گل الود عشق ورزیدیم...

دومین روز بارانی را چطور؟

پیش بینی اش را کرده بودی.

چتر اورده بودی من غافلگیر

شدم.

سعی میکردی من خیس نشوم و

شانه سمت چپ تو کاملا خیس بود...

سومین روز چطور؟گفتی سرت درد میکند حوصله نداری

سرما بخوری.

چتر را بالای سرخودت گرفتی وشانه سمت راست

من کامل خیس شد...

وچند روز پیش را چطور؟به خاطر داری؟

که بایک چتر اضافه آمدی

ومجبور بودیم برای اینکه پین های چتر تو

.توی چش وچالمان نرود

دو قدم از هم دورتر برویم....

فردا دیگر برای قدم زدن نمی آیم.تنها برو...

لحظـــهـــ هــایَم مـــال تــو

بـه قیمتـــِ صـِـفر ” تومــَن”

هَمین کــِ “تـــو” کِنـــار “مــَـن” باشی

ثروتمــندترین انسانـَم...

باختی در کار نیست
برای تو  قلبم را ریسک می کنم
یا می بــــــــــرم یا می میــــــــــــرم...